wimic agh

W dniu 21 kwietnia 2008r. odbyło się uroczyste posiedzenie Senatu AGH poświęcone nadaniu godności Doktora Honoris Causa mgr inż. Wiesławowi Ochmanowi ? światowej sławy tenorowi. Pan Wiesław Ochman ukończył Wydział Ceramiczny AGH w 1960 roku (obecnie Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki) i jest najsławniejszym absolwentem naszego Wydziału. Zaszczytny tytuł został przyznany za wybitne osiągnięcia w dziedzinie sztuki oraz nieustanne promowanie nauk technicznych i Akademii Górniczo-Hutniczej.

Urodzony w Warszawie 6 lutego 1937r., pragnął zostać malarzem, toteż po ukończeniu szkoły podstawowej podjął naukę w Liceum Plastycznym w Bolkowie na Dolnym Śląsku. Po dwóch latach liceum przeniesiono do Szczawna-Zdroju i przekształcono w Technikum Zdobnictwa Ceramicznego, które Wiesław Ochman ukończył z wyróżnieniem. W 1954r. rozpoczął studia na Wydziale Ceramiki Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Ukończył je w 1960r. z wynikiem bardzo dobrym, uzyskując tytuł magistra inżyniera. W trakcie studiów rozpoczął naukę śpiewu pod kierunkiem Gustawa Serafina w Krakowie (1955-1959). Edukacją muzyczną Wiesława Ochmana zajęli się prof. Maria Szłapak, prof. Sergiusz Nadgryzowski i prof. Jerzy Gaczek. Zadebiutował w 1960r. na scenie Opery Śląskiej w Bytomiu partią Muezina w Casanovie Ludomira Różyckiego, a następnie kreował rolę Edgara w Łucji z Lammermoor Gaetano Donizettiego. Karierę międzynarodową rozpoczął w 1967r. od Opery w Berlinie, następnie występował w Monachium, Hamburgu, Frankfurcie i innych wielkich ośrodkach muzycznych w Niemczech. Odniósł też pierwsze sukcesy na festiwalach w Glyndebourne, Salzburgu i Orange. W 1975r. partią Arriga w operze Nieszpory sycylijskie Verdiego zadebiutował na scenie nowojorskiej Metropolitan Opera, gdzie występował przez kilka kolejnych sezonów. Występował na największych scenach operowych i estradach świata, w towarzystwie największych gwiazd operowych, m.in. w mediolańskiej La Scali, Barcelonie, Buenos Aires, Madrycie, Moskwie, Rzymie, Sewilli, Wiedniu, Genewie, Zurichu, Avignonie, Tuluzie, Marsylii, Budapeszcie, Paryżu, San Francisco, Washingtonie, Miami, itd. Uczestniczył w najbardziej prestiżowych festiwalach muzycznych, podczas których towarzyszyły mu zespoły prowadzone przez najwybitniejszych dyrygentów. Po 1999r. Wiesław Ochman zajął się też reżyserią operową.

Artysta nagrał wiele płyt z muzyką operową, symfoniczną, oratoryjną, kameralną, sakralną i popularną dla najpoważniejszych firm fonograficznych. Otrzymał Grand Prix du Disque, trzy złote płyty i jedną platynową. Wystąpił w filmie Carewicz Franciszka Lehara, Salome Richarda Straussa, Eugeniusz Oniegin Piotra Czajkowskiego.

Wiesław Ochman w 1996 roku został laureatem ?Orderu Uśmiechu?. UNICEF nadał Mu tytuł Ambasadora Dobrej Woli. Jest laureatem Nagrody Ministra Kultury i Sztuki II stopnia (1973) oraz Nagrody Miasta Krakowa (1976). Prezydent Miasta Warszawy odznaczył Wiesława Ochmana Medalem 400-lecia Stołeczności Warszawy, a Prezydent RP uhonorował artystę Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1997). W 2001r. Wiesław Ochman otrzymuje od Prezydenta RP Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski. Otrzymał także statuetkę i tytuł mecenasa sztuki, złoty medal Gloria Artis za zasługi dla kultury oraz wiele wyróżnień za działalność artystyczną i społeczną.

Ważnym elementem działalności Wiesława Ochmana stała się działalność charytatywna na rzecz wspierania kultury, opieki medycznej i na stypendia. W 1998r., z okazji 200-lecia urodzin Adama Mickiewicza, artysta zebrał prace malarzy polskich, które wystawiono na licytacji w Konsulacie Generalnym RP w Nowym Jorku. Cały zysk przekazano na remont Domu-Muzeum Wieszcza w Wilnie. W roku 2008 odbyła się kolejna, XI już aukcja polskich dzieł sztuki w Ambasadzie RP w Washingtonie oraz w Konsulacie Generalnym RP w Nowym Jorku. Swoją pasję społecznikowską realizuje od roku 1993 także jako szef artystyczny i uczestnik dorocznych koncertów pt.: ?Wiesław Ochman i Jego Goście? w Zawierciu, z których dochód przeznaczony jest na wspieranie Fundacji Pomocy dla Szpitala w Zawierciu ?Auxilium?.

Kolejnym nurtem działalności Wiesława Ochmana jest malarstwo (specjalnością są krajobrazy i martwa natura). Obrazy przez Niego namalowane znajdują się w wielu galeriach i zbiorach prywatnych na niemal całym świecie.

Na uroczystość przybyli liczni goście m.in. rodzina i przyjaciele Pana Wiesława Ochmana, przedstawiciele świata kultury, sztuki, władz miasta, szkół wyższych i przemysłu. JM Rektor AGH prof. dr hab. inż. Antoni Tajduś w swoim przemówieniu określił Pana Wiesława Ochmana "polskim emisariuszem w świecie, propagatorem polskiej kultury i sztuki", wyrażając przy tym uznanie dla jego osoby i działalności artystycznej.

Dziekan Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki Prof. dr hab. inż. Jan Chłopek w swoim wystąpieniu przybliżył historię przewodu doktorskiego oraz przedstawił recenzje Prof. Allana Rzepki i Prof. Jana Ballarina. Poinformował również, że w historii Wydziału jest to siódmy przypadek nadania tytułu Doktora Honoris Causa, pierwsze sześć: dla Prof. Jerzego Grzymka, Prof. Edwarda Görlicha, Prof. Romana Pampucha oraz Prof. Haralda Kroto z Japonii, Prof. Paula Hagenmüllera z Francji i Prof. Heinza Reisenhubera z Niemiec dotyczyły osiągnięć w dziedzinie rozwoju nauki, natomiast doktorat Pana Wiesława Ochmana dotyczy głównie dziedziny sztuki i nadawany jest po raz pierwszy absolwentowi naszego Wydziału. Podkreślił także, że uniwersalność kształcenia na naszym Wydziale świadczy o tym, że droga na szczyty, także kariery artystycznej, może zaczynać się na studiach technicznych. Jedną z ważnych cech nowoczesnego kształcenia jest interdyscyplinarność. W to hasło wpisał się, jako jeden z pierwszych, Pan Wiesław Ochman i to hasło próbuje wprowadzać dzisiaj w życie Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki otwierając badania i kształcenie w obszarach na styku nauk technicznych i medycznych oraz technicznych i artystycznych.

Promotor Prof. dr hab. inż. Jerzy Lis - Prorektor AGH, w swojej laudacji przybliżył sylwetkę Dostojnego Doktora, jego życie i osiągnięcia artystyczne. Na uznanie zasługuje fakt, że Pan Wiesław Ochman nigdy nie ukrywał tego, że Jego jedynym posiadanym formalnie dyplomem jest tytuł magistra inżyniera ceramika, a jedyną ukończoną akademią jest AGH, chociaż na pewno w kręgach artystycznych nie zawsze może to być odbierane jako nobilitujące. Ten fakt zawsze podaje w swoich biografiach. W licznych wywiadach i wypowiedziach podkreśla swoje związki z AGH i studiami technicznymi, zawsze ciepło i z sympatią, co stanowi wspaniałą promocję naszej Uczelni. Utrzymuje kontakty z Uczelnią a także przemysłem ceramicznym. Studia w AGH odegrały w Jego życiu dużą rolę; podczas studiów rozpoczął naukę śpiewu pod kierunkiem Gustawa Serafina, występował w Zespole Pieśni i Tańca ?Krakus?, a także poznał swoją małżonkę, również absolwentkę naszego Wydziału. Studia techniczne na pewno wpłynęły na Jego osobowość i nie żałuje, że tu studiował, bo jak sam mówi ?Studia techniczne dały mi wbrew pozorom wiele cennych umiejętności. Przede wszystkim zyskałem wielki dystans do sztuki. Nauczyłem się dyscypliny, trzeźwego myślenia i samokrytyki. Nie wspominając już nawet o tym, że po tych studiach wiem, dlaczego samolot startuje i utrzymuje się w powietrzu. Zdarzyło mi się w potrzebie samodzielnie naprawić sprzęgło w mercedesie? (B. Salamon-Satała, Dziennik Polski 9.04.2000), a gdzie indziej ?Ludzie związani wyłącznie z zawodami humanistycznymi czy samą sztuką są z reguły bezradni wobec przyrządów, mechanizmów. Dla mnie mechanizm jest rzeczą prostą i zrozumiałą, zdaje sobie sprawę z czystej mechaniki sceny. To oczywiście nie ma zasadniczego wpływu na mój sposób interpretacji czy na pracę artystyczną, niemniej jest bardzo pomocne w wytłumaczeniu sobie pewnych zjawisk, uporządkowaniu otaczającego mnie świata. Taki jest mój dług wdzięczności wobec wykształcenia technicznego? (J. Skrobot ?Tonacje sławy?).